تا ببینم شاید عکس تنهایی خود را در آب

آب درحوض نبود

ماهیان می گفتند

هیچ تقصیر درختان نیست

ظهر دم کرده تابستان بود

پسر روشن آب لب پاشویه نشست

و عقاب خورشید آمد او را به هوا برد که برد

به درک راه نبردیم به اکسیژن آب

برق از پولک ما رفت که رفت

ولی آن نور درشت

عکس آن میخک قرمز در آب

که اگر باد می آمد دل او پشت چین های تغافل می زد

چشم ما بود

روزنی بود به اقرار بهشت

تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی همت کن

و بگو ماهی ها حوضشان بی آب است

باد می رفت به سر وقت چنار

من به سر وقت خدا می رفتم .

                                                                   ( سهراب سپهری )

سهراب زیبا نوشت و خسرو شکیبایی زیباتر گفت که "من به سر وقت خدا می رفتم"  

آری خسرو شکیبایی نیز به سر وقت خدا رفت

روحش شاد و یادش گرامی.

دکلمه شعر "پیغام ماهی ها" که با صدای نازنین "خسرو شکیبایی" است را می توانید از لینک زیر دانلود کنید:

 پیغام ماهی ها

آنان که از باده ی وفا مستند، سلام ما برسانید هر کجا هستند.

یا علی ...

نازم بکش که ناز رقیبان کشیده ام

شاید چو یوسفم بنوازد عزیز مصر

پاداش ذلتی که به زندان کشیده ام

از سیل اشک شوق، دو چشمم معاف دار

کز این دو چشمه آب فراوان کشیده ام

جانا سری به دوشم و دستی به دل گذار

آخر غمت به دوش دل و جان کشیده ام

دیگر گذشته، از سرو سامان من مپرس 

من بی تو دست از این سرسامان کشیده ام

تنها نه حسرتم غم هجران یار بود

از روزگار سفله دو چندان کشیده ام

بس در خیال هدیه فرستاده ام به تو

بی خوان و خانه حسرت مهمان کشیده ام

دور از تو ماه من همه غم ها به یک طرف

وین یک طرف که منت دونان کشیده ام

ای تا سحر به علت دندان نخفته شب

با من بگو قصه که دندان کشیده ام 

جز صورت تونیست  بر ایوان منظرم

افسوس نقش صورت ایوان کشیده ام

از سرکشی طبع بلند است شهریار

پای قناعتی که به دامان کشیده ام

                                           ( سید محمد حسین بهجت تبریزی )